فعالیت ترانه‌سرایی اش را از اواخر سال ۱۳۴۶ آغاز کرد. در آغاز کار به مدت ۴ سال با پرویز مقصدی همکاری تنگاتنگ داشت. از مهم‌ترین آثار تولید شده در این دوران که با همکاری پرویز مقصدی ساخته شد می‌توان به ترانه‌های برگشته مژگان با صدای عارف (۱۳۴۷)، قصه وفا با صدای گوگوش (۱۳۴۷)، گل سرخ با صدای ویگن (۱۳۴۸) اشاره کرد. گرایش جنتی عطایی به سرایش ترانه‌های اجتماعی ، سیاسی از سال ۵۲ شکل می‌گیرد. این فعالیت با ترانه جنگل و با صدای داریوش آغاز می‌شود که در خرداد ۱۳۵۲ منتشر می‌شود؛ و پس از آن ترانه‌های علی کنکوری، خونه و بن‌بست به ترتیب و با صدای داریوش منتشر می‌شوند. همکاری جنتی عطایی و بابک بیات از سال ۴۹ آغاز می‌شود و تا پیش از انقلاب منجر به تولید آثار متعددی می‌شود. جنتی عطایی در سال 1357 راهی انگلستان می‌شود و هم اکنون در آن کشور زندگی می‌کند. از جنتی عطایی در بهمن 1349 کتاب اشعار او که حاوی اشعار نو بود منتشر شد .