شهلا صافی ضمیر در سال ۱۳۲۷ در تهران متولد شد. او پس از اتمام تحصیلات متوسطه با مهدی علی محمدی (گوینده رادیو و دوبلور) ازدواج کرد. وی در سن ۲۱ سالگی برای نخستین بار در فیلم دنیای پر امید به کارگردانی احمد شیرازی بر پرده سینما ظاهر شد. او پس از جدایی از همسر خود با فریدون ژورک ازدواج کرد. در آن زمان چون شهلا ریاحی با نام شهلا معروف شده بود، نام هنری مرجان را برای خود برگزید. مرجان از هنرمندانی است که در آغاز بازیگر سینما بوده و در فیلم‌های بسیاری بازی کرده‌است. در آن زمان خواننده‌هایی چون عهدیه در فیلم‌ها با وی ترانه می‌خواندند. مرجان متوجه صدای خوب خود می‌شود و با خواندن ترانه «کویر دل» که پیش‌تر خواننده ترکیه‌ای آژدا پکان آنرا به زبان فرانسه و به نام Vien dans Ma Vie اجرا کرده بود، بسیار معروف شد. با شرکت در شوهای تلویزیونی محبوبیت و معروفیت وی صد چندان شد و پس از خواننده شدن سینما را رها کرد و در فیلمی بازی نکرد. پس از انقلاب تا سال ۱۳۵۹ در زندان اوین در ایران ماند و در نهایت با گذشت چند سال در سال ۲۰۰۶ میلادی از ایران خارج شد.
مرجان از خواننده‌های ایرانی دوره پیش از انقلاب ۱۳۵۷ است که پس از ۲۶ سال بعد از انقلاب برای نخستین بار با اجرای برنامه هنری در اجتماع بزرگ کنگره ایرانیان در واشینگتن حضور پیدا کرد. مرجان آهنگی به نام «رهایی» دربارهٔ اعتراضات مردمی در ایران خوانده است. ملودی این آهنگ توسط مرجان، ترانه توسط همسرش فریدون ژورک و تنظیم توسط پرویز رحمان پناه انجام شده‌است.
مرجان طی این دوره با شاعران و آهنگسازان خبره و بنامی همچون: پرویز مقصدی – فریبرز لاچینی -اردلان سرفراز – منوچهر چشم آذر – آرش سزاوار – تورج شعبان خانی -اریک ارکانت و… همکاری داشته‌است.