در استان گیلان و در روستای گَلَنگَش، دهستان خورگام، واقع در بخش عمارلوی شهر رودبار زاده شد. در دوره کودکی پدر و مادرش از یکدیگر جدا شدند. او فرزند نخست خانواده است و چهار خواهر و دو برادر دارد که حاصل ازدواج دوباره پدرش هستند. خانواده‌اش از اوایل دوران کودکی او به تهران مهاجرت کردند و در خیابان قصرالدشت ساکن شدند. او در مدرسه ترانه می‌خواند و مورد تشویق دیگران قرار می‌گرفت. در سال ۱۳۵۱ و در سن شانزده سالگی، هنگامی که در دبیرستان کیوان واقع در خیابان مرتضوی تهران مشغول به تحصیل بود و همزمان در یک شرکت مشغول به کار بود، در پی خواندن یک آگهی از جانب استودیو پیام مبنی بر نیاز به یک چهره جدید جوان جهت ایفای نقش در یک فیلم سینمایی به دفتر این استودیو رفت. نام آن فیلم شورش بود و قرار بود رضا میرلوحی آن را کارگردانی کند. در بین تعداد زیاد دختران جوان متقاضی به دلیل شباهت ظاهری نوش‌آفرین با آفرین (آفرین عبیسی) که پیش از این هنرپیشه سینما بود و در آن زمان به دلیل ازدواج از هنرپیشگی دست کشیده بود، مورد توجه فیلمبردار فیلم ایرج صادق‌پور که اتفاقاً همسر آفرین بود، قرار گرفته و به رضا میرلوحی معرفی شد. نوش‌آفرین به دلیل شرایط سخت استودیو از جمله تعهد با سفته صد هزار تومانی از شرکت در فیلم شورش منصرف شد. در همان سن به کمک فریدون خشنود خوانندگی را آغاز کرد.

پس از مدتی توسط یدالله شیراندامی هنرپیشه معروف آن زمان که از دوستان پدرش بود، برای بازی در فیلم قصه ماهان معرفی شد. شروع فعالیت هنری نوش‌آفرین با توجه به معیارهای آن زمان جامعه ایران بعدها برایش دردسرساز شد. در زمان شروع فعالیت هنریش، اغلب چهره‌های جدید سینمایی در فیلم‌ها نقش‌هایی سکسی ایفا می‌کردند و او هم از این قاعده مستثنی نبود. نوش‌آفرین با یک مدیر تهیه بنام مظاهری قرارداد بازی در پنج فیلم را امضاء کرد که در تمامی آن‌ها علاوه بر نقش اول زن بودن، گریزی از برهنه شدن وجود نداشت. فیلم اول او قصه ماهان به کارگردانی جواد طاهری فیلمی با مایه‌های عرفانی در مورد تناسخ بود که صحنه‌های عشق بازی و برهنه آن ایجاد جنجال زیادی کرد. این فیلم در دسته‌بندی معمول تجاری آن زمان قرار نمی‌گیرد و موسیقی متن آن به هنرمندی مرتضی حنانه از تأثیرگذاری خاصی برخوردار است. دومین فیلمش دشمن نام داشت که در رده فیلم‌های تجاری خوش‌ساخت قرارگرفت، زیرا خسرو پرویزی کارگردان این فیلم تحصیلکرده بود و با اینکه فیلم‌هایی می‌ساخت که تجاری بودند اما در مقایسه با فیلم‌های تجاری آن زمان از ساخت بهتری برخوردار بودند. نوش‌آفرین در این سال‌ها کنار هنرپیشگانی نظیر سعید راد ایفای نقش کرد که بعدها با او ازدواج کرد. نوش‌آفرین پس از هفده سال زندگی با سعید راد، ایران را به قصد هندوستان ترک کرد و از سعید راد جدا شد و پس از مدتی راهی آمریکا شد.