رامش در شهر تهران در ۲۲ آبان ۱۳۲۹ در خانواده‌ای با سه خواهر و یک برادر به دنیا آمد و تا دیپلم طبیعی به تحصیلات خود ادامه داد و تصمیم داشت بعد از دیپلم وارد دانشگاه شود و در رشته جراحی به تحصیلات ادامه دهد اما با صدای زیبائی که داشت به عرصه خوانندگی روی آورد.
رامش در ۱۵ سالگی حدوداً سال ۱۳۴۴ در فیلم قانون ترانه‌ای را اجرا کرد اولین ترانه اش در ۱۲ فروردین ۱۳۴۶ و در ۱۷ سالگی که سال آخر دبیرستان او بود در برنامه گلها به نام پرستو جان از رادیو ایران پخش شد. رامش در چندین فیلم سینمایی هم ترانه‌هایی اجرا کرد و بعدها همکاریش را با پرویز مقصدی آغاز کرد و علاوه بر آن با پرویز وکیلی، ناصر چشم آذر و منوچهر چشم آذر هم همکاری داشته است.
رامش ترانه تهمت را که کاری از پرویز وکیلی و آهنگسازی ناصر چشم آذر است بصورت ۳ صدایی اجرا کرد که در زمان خودش یک ابتکار بحساب می‌آمد و تا آن زمان کسی این گونه ترانه ایی اجرا نکرده بود.
از کارهای بسیار زیبای رامش که خودش هم خیلی دوست دارد می‌توان پاییز با شعری از فروغ فرخزاد، ترانه زائر از کارهای محمد صالح علا و ترانه منتظر که شعر وآهنگ آن از خود رامش می‌باشد را نام برد.
ترانه‌های مشهور بانو رامش عبارتند از: دریا دریا، رودخونه‌ها، زائر، اشک، نم نم بارون میاد، غریبه، شیطونک، لب دریا، عشق گناهکار، بی تو کسی ندارم، آدمک و داغ داغ
در سال ۱۳۵۲ رامش به دعوت منوچهر نوذری برای اولین بار به عنوان بازیگر در فیلم خیالاتی حضور پیدا کرد و پس از آن در فیلمی بازی نکرد.
رامش بعد از انقلاب در سال ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹ دو ترانه به نام‌های گفتگوی سبز و تهرون را اجرا کرد که شعر و آهنگ ترانه تهرون از خود رامش می‌باشد و بعد از ۱۷ سال سکوت در سال ۱۳۷۴ آلبوم جهان سوم را به بازار داد و بعد از سالیان سال دوباره یک آلبوم با داریوش و فرامرز اصلانی به نام معشوق همین جاست را به بازار عرضه کرد.