سیمین غانم در سال ۱۳۲۳ از پدری تهرانی و مادری ساروی در شهر تنکابن زاده شد. او از ۹ سالگی در جشن‌های مدرسه می‌خواند. غانم در سال ۱۳۴۱ در مسابقه‌های آموزشگاه‌های ایران در رشتهٔ آواز اول شد. نخستین اجرای تلویزیونی سیمین غانم ترانهٔ «موج خروشان» با تنظیم مرتضی حنانه و تهیه عباس زندی در سال ۱۳۴۷ بود. سیمین غانم فعالیت رسمی خود را از ۲۵ سالگی و در سال ۱۳۴۸ آغاز کرد. او دوره موسیقی سنتی و ردیف را زیر نظر محمود کریمی گذراند. مدتی نیز نزد مرتضی حنانه قواعد موسیقی و سلفژ را آموخت و با علی تجویدی نیز در زمینه موسیقی کار کرد. شباهت صدایش به خواننده بلندآوازه آن دوران دلکش درها را به روی سیمین گشود. البته مقایسه او با خواننده بسیار توانایی مانند دلکش، افتخاری بود که به سادگی نصیب هر کسی نمی‌شد، بااین‌حال او به فراست دریافته بود که اگر در چهارچوب موسیقی کلاسیک ایرانی باقی بماند، حتی با این فرض دور از دسترس که بتواند به تکنیک استادانه دلکش برسد، باز هم نخواهد توانست از زیر سایه بسیار بلند دلکش فراتر رود و در نهایت درباره‌اش خواهند گفت «همانی که مثل دلکش می‌خواند». از همین روی، گام در راه موسیقی پاپ، اما از نوع خوش‌ساخت و مایه‌دار آن نهاد و در این راه از حمایت آهنگسازان توانایی چون بابک بیات، فریبرز لاچینی و… بهره‌مند شد. گر چه او آثار آهنگسازان کلاسیک ایران از قبیل علی تجویدی و همایون خرم را نیز به زیبایی اجرا کرده است، اما شهرت و کشش مردمی او را باید ناشی از کارهای پاپ او دانست. «قلک چشات»، نخستین ترانه او به سبک جدید بود. این ترانه در ایران مدت‌ها اولین صفحهٔ روز بود. شعر این ترانه سروده سعید دبیری است و آهنگ آن را فریبرز لاچینی ساخته است. معروف‌ترین ترانه سیمین غانم «گل گلدون من» نام دارد که سروده فرهاد شیبانی و ساخته فریبرز لاچینی با تنظیم فریدون شهبازیان است. صدای سیمین غانم که در محدوده کنترآلتو قرار می‌گیرد، صدایی است گیرا، قوی و پرطنین. او در بیان و القاء اوج و حضیض‌های عاطفی غوغا می‌کند.

غانم بیش از دو دهه در سال‌های پس از انقلاب ۵۷ از خوانندگی بازماند. نخستین کنسرت او پس از انقلاب در مهرماه ۱۳۷۸ در سینما صحرا در تهران برگزار شد. در حال حاضر سیمین غانم به همراه خانواده‌اش در ایران به سر می‌برد و گه‌گاه به اجرای کنسرت می‌پردازد.